door grivnagozer » 02 Feb 2011, 12:46
We zien een merkje in de foto van de scheepszijde, en dat merkje kan ik niet goed lezen. Met dit merkje kan iedere juwelier in Nederland vertellen wie het gemaakt heeft en in welk jaar, want daar bestaan boekjes van!
Muntdoosjes met een oogje.. het is voor het eerst dat ik ze zie met een oogje. Alle muntdoosjes die ik ken, hebben namelijk nooit een oogje gehad.
Middelburg is een zilverstad van uitstek, en als er een soort van torentje bij staat bij het merkje, dan is het Middelburg. Dit muntdoosje is geen muntdoosje, want het heeft aan een ketting gehangen van een vrouw, en vrouwen waren een vloek voor de scheepvaart.
Men betaalde 75 gulden voor een sinaasappel in de tijd der scheepjesschellingen, en zeeuwen, we zijn ze gewend met spiegeltjes, pijpen en oorknoppen en allerlei folkloristische frutsels, dat men thans klederdracht noemt.
Vooral de specerijenhandel was voor de VOC lucratief. Het was een Zeeuws gebruik om bij een bruidsschat een hele peper of nootmuskaat te geven (respectievelijk 50 en 80 gulden in die tijd kostprijs!), en waar laat je die dan in een huis met onderbetaalde dienstboden, De Regentenvrouw des huizes droeg allerlei specerijen, Ceylon-thee en dergelijke op de heupen, voordat men op het idee kwam om theebusjes en specerijkistjes van een sleutel en een slotmechaniek te voorzien. Nootmuskaat en peper hebben de onhebbelijke neiging om zacht metaal als zilver volledig uit te vreten, en ik zie terdege specerijsporen op het metaal liggen.
Afhankelijk van de maker, jaar en herkomst kan dit fragment een aanzienlijk bedrag opbrengen.
tja..